Fysiotherapeut Timo over zijn werkdag op de corona afdeling van het MST

Timo Voss is klinisch fysiotherapeut bij het Medisch Spectrum Twente (MST). Momenteel werkt hij daar op de Corona Afdeling. Voor WijkLink deelt hij zijn werkdag.

Ik begin, als ik op de Corona-afdeling (E4) werk, ‘s ochtends om 8.00 uur in mijn normale kleding op de B41. Hierbij heb ik al een schone witte broek en jas gehaald bij de KIA/KUA en die neem ik op de hand mee.

Ik neem eerst de actielijst door, print de looplijst en lees mij vervolgens uitgebreid in in de patiënten. De standaard dingen als de opnamebrief, voorgeschiedenis, bloeduitslagen, EWS, longfoto’s nog aanwezige ‘lijntjes’, afspraken van de dokter/visite, verslaglegging van de verpleegkundige van de afgelopen dag(en) en uiteraard de verslaglegging van onze eigen collega(‘s) indien het een reeds behandelde patiënt van ons is.

Op het ‘schone’ gedeelte meld ik mij bij de stipverpleegkundige en doe ik mijn witte broek aan (jas laat ik uit gezien de warmte tijdens het werken met alle beschermende kleding aan). Na mijn dienst wikkel ik de witte broek in de jas en loop hiermee naar de KIA/KUA (kledinginname/uitgifte) om dit in te leveren.

Ik neem mijn lunch mee, doe volgens de richtlijnen alle beschermende kleding aan en loop de ‘vieze’ kant op.

In de verpleegkundige post leg ik mijn lunch neer waarna de echte werkdag begint.

Voor ik naar patiënten ga overleg ik eerst met alle verpleegkundigen die over ‘mijn’ patiënten gaan om zo de laatste dingen door te nemen, of en hoe ze al gewassen zijn, wat de klinische blik van de verpleegkundige zegt over zijn/haar patiënt(en) en eventueel een tijd af te spreken om samen een patiënt te behandelen.

Wanneer patiënten met ontslag gaan, ongeacht waar naartoe, behandel ik deze eerst. De dingen van de afgelopen dagen worden herhaald, ik geef de patiënt mijn geschreven fysiotherapeutische overdracht (of ik stop deze in de envelop) en beantwoord de laatste vragen.

Wat ik voornamelijk ervaar tijdens een werkdag op de Corona-afdeling E4 is dat het heel wisselend en onvoorspelbaar is.

Waarvan je gisteren dacht dat de patiënten de goede kant op gingen, kan dat zomaar heel anders zijn deze ochtend. In zo’n geval zijn er weinig aanknopingspunten (voor ons als fysiotherapeuten) om ervoor te zorgen dat deze patiënten weer de goede afslag nemen. Dit gevoel heerst niet alleen bij mij, maar ook bij de verpleegkundigen en arts.

Ik probeer zoveel als mogelijk de ademhalingsoefeningen (nogmaals) door te nemen, denk aan ACBT, PLB, info van de A3-poster vanuit de PMZ, etc. Wanneer de toestand van de patiënt het toe laat, daarbij ook mijn klinische blik als afweging, probeer ik zo snel als mogelijk te gaan mobiliseren met de patiënt. Dit varieert van bed in zitstand, tot oefentherapie op bed, naar de bedrand mobiliseren of zelfs het staan (eventueel samen met de verpleegkundige) of met de turner/draaischijf of zelfs lopend naar de stoel (met looprek/rollator onder begeleiding van één of twee personen).

Constant houd je de patiënt in de gaten, constant beoordeel je of dit genoeg is of dat je verder kan mobiliseren. Dit is afhankelijk van de vegetatieve reactie van de patiënt, eventuele controles (saturatie, ademhalingsfrequentie, bloeddruk) en uiteraard mijn klinische blik.

Wat het zo ongrijpbaar maakt is dat mijn klinische blik me bij deze COVID-19 infectie ook weleens in de steek laat.

In een oogwenk kan de toestand van de patiënt veranderen, in een dagdeel kan een patiënt met het uur verslechteren met helaas ook de dood tot gevolg. Dit maakt het heftig, ongrijpbaar, het geeft je een onmachtig gevoel; ‘had ik iets voor deze patiënt kunnen doen, maar wat?’

Uiteraard zitten er ook patiënten bij die goed opknappen, die je met de dag beter ziet worden waarbij de zuurstofbehoefte steeds verder afneemt en de belastbaarheid toeneemt. Ik heb meerdere patiënten gezien waarvan ik dacht dat ze de verkeerde afslag zouden nemen, maar er toch steeds verder en beter bovenop kwamen. Je zag de patiënt met de dag beter worden, steeds verder opknappen en uiteindelijk tot een dusdanige belastbaarheid komen dat ze met ontslag naar huis (met de nodige zorg en/of hulp van de partner/kinderen/familie) of als tussenstop naar een zorghotel konden.

Dit geeft ontzettend veel voldoening in deze bijzondere tijd. Dat naast alle hectiek, tragiek en ingrijpende verhalen er ook lichtpuntjes zijn. Dit bewerkstellig je niet alleen, dit doe je met een heel team waarbij iedereen elkaar als zorgverlener helpt en ondersteunt waar nodig, zowel lichamelijk als psychisch.

Het is een bijzondere tijd, het is ingrijpend, maar al met al is het ontzettend dankbaar werk en met zijn allen komen we hier doorheen!

Volg ons via sociale media!

WijkLink is ook actief op verschillende sociale media kanalen. Volg ons als je op de hoogte wilt blijven van actueel nieuws uit de zorg en kennis en inspiratie wilt opdoen!


Locatie en contact

WijkLink | M.H.Tromplaan 28 | Postbus 70.000,

7500 KB Enschede

Heb je een vraag? Mail onze Community Manager Lidewij Disbergen Of vul ons contactformulier in.