In gesprek met...... WijkLink-ambassadeur Kelly

De WijkLink-ambassadeurs, wie zijn dat nou eigenlijk? Inmiddels zijn er aardig wat zorginstellingen en (onderwijs)-organisaties aangesloten bij WijkLink. Elke aangesloten organisatie heeft één of meerdere actieve ambassadeur(s). Kelly Oosting is zo’n ambassadeur. Ooit was zij werkzaam als wijkverpleegkundige, maar tegenwoordig werkt ze als trainer en coach bij Livio. We spraken Kelly over waarom ze haar zo leuk vindt, de tekorten in de zorg en aparte situaties die zij meemaakte als wijkverpleegkundige.

 

De persoon achter de zorgvraag

 “Nadat ik jaren als wijkverpleegkundige heb gewerkt, vervul ik op dit moment de rol van trainer en coach binnen onze organisatie. De afgelopen jaren hebben zich verschillende maatschappelijke veranderingen voor gedaan in de zorg. Wij vonden het binnen Livio nodig dat we meer gingen kijken naar de persoon achter de zorgvrager. Daarom hebben we ‘Mijn Plan’ in het leven geroepen. Via dit concept trainen we al ons personeel - van alle zorgteams, paramedici tot mensen van de schoonmaak -  om de persoon achter de zorgvrager te zien. ‘Ken je cliënt’ is een mooie uitspraak die daar bij past. We zoeken samen naar eigen regie: wat wil de cliënt graag? Wat is belangrijk voor de cliënt in zijn of haar leven? Vanuit daar kun je als zorgprofessional de verdere zorgvraag inzetten. Via ‘Mijn Welbevinden’, een boekje dat wij zelf hebben ontwikkeld, train ik de werknemers van Livio hierin. Ik geef uitleg over het voeren van bijvoorbeeld ‘effectieve gesprekken’: hoe voer je nu een goed gesprek? Ik zorg dat de teams zich de gespreksvoering eigen kunnen maken en geef ze concrete handvatten.”

 

"Wij zoeken samen naar eigen regie: wat wil de cliënt graag? Wat is

belangrijk voor de cliënt in zijn of haar leven?”

 

 

 Bijdragen aan de zorg voor anderen

“Vroeger wilde ik graag verloskundige worden. Destijds kon je hiervoor in vier steden in Nederland een opleiding volgen. Maar op dat moment zag ik op kamers gaan niet zitten en daarom heb ik ervoor gekozen om verpleegkunde te gaan studeren. Ik dacht: dan kan ik veel verschillende kanten op. Werken in het ziekenhuis of de thuiszorg, met kinderen of kwetsbare ouderen. Het leek mij erg mooi om bij te kunnen dragen aan de zorg voor mensen. Om mensen te ondersteunen bij dagelijkse dingen, die voor mij vanzelfsprekend zijn, maar voor vele mensen niet, omdat ze niet in staat zijn dit zelfstandig uit te voeren vanwege een bepaald ziektebeeld of verslechtering van het lichamelijk functioneren.  Het ondersteunen van- en zorgen voor mensen zit bij mij in de genen, dat heb ik altijd al graag gedaan.”

“Als wijkverpleegkundige ben je overal te gast,

dat maakt het heel speciaal”

Tekorten in de zorg

“Zoals we allemaal weten is er een zwaar tekort aan personeel in de zorg. Dit merken we ook bij Livio. Eerder, vanuit mijn functie als wijkverpleegkundige liep ik hier natuurlijk ook tegen aan. Ik was op dat moment in mijn team als enige wijkverpleegkundige werkzaam. Gelukkig had ik nog een collega verpleegkundige niveau 4, die mij ondersteunde waar mogelijk. Maar wij waren ook hard nodig in de wijk, om routes te kunnen opvullen. Dat was soms lastig. Samen met het team hadden wij de taak om ervoor te zorgen dat onze cliënten, ondanks alles, de benodigde zorg ontvingen. Helaas zitten nog altijd veel teams met een personeelstekort. Ondanks dat ik vanuit de afdeling P&O zie dat er veel collega’s worden opgeleid en worden aangenomen, blijft het tekort nog altijd bestaan. Maar dit geldt niet alleen voor Livio, haast alle zorgorganisaties hebben hier mee te maken.”

 

Overal te gast

“Je maakt ontzettend veel mee in de zorg. Dat maakt het zo bijzonder en leuk. Als wijkverpleegkundige kom je soms in aparte situaties terecht. Ik had destijds een EVV cliënt, hij had een eigen tweedehands boekenwinkel aan huis. Zijn hele huis stond vol met hoog opgestapelde kratten, waarin hij allerlei soorten boeken verzamelde. Het stond zó vol, je kon je nauwelijks voort bewegen. Van hygiëne was ook niet echt sprake. De cliënt hechtte daar ook niet veel waarde aan, moet ik zeggen. Als hij zijn hobby maar kon uitvoeren. Wij kwamen daar elke dag, maar door al die boeken was het lastig om goede  zorg te leveren. Ik ben toen in gesprek gegaan met deze meneer, ondanks dat ik het mooi vond dat hij zo opging in zijn hobby. Dat was nodig om ons werk te kunnen doen. Ook heb ik ooit een Turkse cliënt gehad. In de ochtend stond daar een bord klaar, zodat ik ook mee kon ontbijten. Dat zijn dingen die je bijblijven. Ik was altijd overal te gast en dat is heel speciaal, vind ik.”

 

Ga terug naar het interview-overzicht.


Volg ons via sociale media!

WijkLink is ook actief op verschillende sociale media kanalen. Volg ons als je op de hoogte wilt blijven van actueel nieuws uit de zorg en kennis en inspiratie wilt opdoen!


Locatie en contact

WijkLink | M.H.Tromplaan 28 | Postbus 70.000,

7500 KB Enschede

Heb je een vraag? Mail onze Community Manager Lidewij Disbergen Of vul ons contactformulier in.